110.Street-eko geltokia-ren liburua Iñaki Zabaleta Urkiola idatzitakoa da eta Elkar argitaletxekoek argitaratu dutena.Liburu hau irakurri egin dut, batez ere Koldok, gure euskerako ikasleak, ematen zizkigun aukeren artean arreta gehien deitu zidana zelako.
Hona hemen liburuaren laburpena:
Alde batetik, Josebak kafetegi batean egiten du lan. Catherinek, kafetegi buruak, trafikatzeko lanak egitea behartzen dio, bestela immigrazioko poliziari deituko diola esaten dio. Bestalde, Angiek, estatu batuetako emakume batek, publizitatean lan egiten du. Hasieran, kartel bat diseinatzeko enkargua izango du eta hauetako bat egitean ezagutuko dira Angie eta Joseba, kartelaren bidez mezuak bidaliko dituzte bata besteari. Josebak trafikatzen jarraituko du, gehiago ezingo duen arte. Orduan, berak xantaiatuko du Catherine, poliziari dena kontatuko diola esanez. Gauzak horrela utzita; denbora gutxiz, baina; izan ere, metroko kale batean laban batekin hiltzen baitute.
Laburpen hau orrialde honetaik hartu dut, aurreko helbidean Iñaki Zabaleta Urkiola idazleari buruzko informazioa baita ematen digu.
Liburu hau atseginez irakurri dut, batez ere idazleak historioa kontatzerakoan izan duen modua eta izan dituen ikuspegi paraleloak,Josebaren eta Angiren bizitzak aldi berean kontatzea, desberdina iruditu zait. Istorioaren garapena, erabilitako hizkuntza berezia, ingeleseko hitzak erabiltzen, eta hori guztia, egokia iruditu zait. Idazlearen helburu “monotonia” bat ez izatea izan dela uste dut.Beste gauza bat arreta deitu didana, amaiera izan da, protagonisten arteko amodioa luzeagoa izango zela espero nuen eta bat- batean holan bukatzea, izoztuta utzi nau.
Aurreko gauza guztiengandik,liburu “arraroak” guztatzen zaizkion gendeari gomendatuko nioke, arraroa esaten dut, ez delako amodiozko betiko istorioa,eta gainera kontatzeko modua berezia izan delako.Eta batez ere, amaiera sinestezinak gustatzen zaizkion gendeari, liburu hau irakurtzeko esango nioke.
